ZİHİNSEL GÜÇ

ZİHİNSEL GÜÇ

İki çocuklu bir aile hafta sonunu piknik yaparak

geçirmeye karar verirler. Piknik yerine vardıklarında

anne yemeği hazırlarken,çocuklar babalarıyla birlikte

yürüyüşe çıkar. Uzun bir yürüyüşten sonra oldukça

yorulan küçük çocuk yalvarırcasına bakan gözlerle, 

''Babacığım çok yoruldum. Lütfen beni kucağında taşır mısın?'' der. 

Baba; ''Ben de yorgunum oğlum'''' der demez

çocuk ağlamaya başlar. Baba tek kelime etmeden ağaçtan bir dal keser.

Dalı bıçakla biçimlendirip, çocuğa zarar vermeyecek biçimde

yontar. Sonra dalı oğluna verir. ''Al oğlum, sana güzel bir at'' der. 

Çocuk sevinçle dal parçasından yontulmuş ata biner ve

sıçrayarak, ata vurarak annesinin yanına doğru gitmeye başlar.

Babasını ve ablasını geride bırakmıştır bile... Baba

gülerek kızına: ''İşte yaşam budur kızım. Bazen zihnen ya da

bedenen kendini çok yorgun hissedeceksin. İşte o zaman

kendine değnekten bir at bul ve neşe ile yoluna devam et.''  

Bu at, bir arkadaş, bir şarkı, bir çiçek, bir şiir

yada bir çocuğun tebessümü olabilir.

''Değnekten atınız hiç eksik olmasın.